Vlog Elle - Volg Elle

Slices of life

Tag: EllevanRijn

Ik lees: mijn naam is Nadra!

IMG_5418De meeste mensen hebben in de vakantie tijd om in elk geval één boek te lezen. Laat het dat van mij zijn. Niet alleen omdat ik het zelf heb geschreven en iedereen die het gelezen heeft er lyrisch over is, maar vooral omdat ik vind dat dit waargebeurde verhaal niet verloren mag gaan. Het Nederlands-Indische meisje Bertha Hertogh veroorzaakte bijna een burgeroorlog in Maleisië. In Azië is ze een heldin, een martelaarster, maar wij  in Nederland-  waar ze uiteindelijk naar verbannen werd – kennen haar niet. Ik koos ervoor het op te tekenen omdat de thematiek van dit verhaal – de strijd tussen twee geloven – ons ook vandaag de dag steeds meer angst inboezemt.  Alleen als we leren van het verleden kunnen we uiteindelijk een meer menselijke samenleving creëren. En verder is het natuurlijk ook gewoon een heel emotioneel en spannend boek om te lezen. Speciaal voor jullie lees ik de eerste acht pagina’s voor. Bij voorbaat mijn excuses als ik de woorden in het Bahasa niet helemaal goed uitspreek.

 

In 1942 wordt op Java een vijfjarig katholiek meisje geadopteerd door een Maleisische vrouw omdat haar moeder niet voor haar kan zorgen. Bertha, die wordt omgedoopt tot Nadra, leeft vanaf dat moment volgens de moslimtradities. Acht jaar later wordt ze echter opgeëist door haar biologische ouders, die dan in Nederland wonen.

Er ontstaat een juridisch getouwtrek om het inmiddels dertienjarige kind. Het conflict loopt zo hoog op dat het een internationale kwestie wordt, en uitmondt in hevige onlusten waarbij meer dan tweehonderd gewonden en negentien doden vallen. Wat is er gebeurd met het meisje dat het middelpunt werd van een religieuze strijd? Hoe verging het Nadra toen zij ongewild moest terugkeren naar Nederland? Wat gebeurde er met de prille liefde die opbloeide tussen haar en een lotgenoot? Voor kunnen we het hele verhaal lezen.

Hieronder de link naar ECI

mijn-naam-is-nadra-elle-van-rijn-9789047203773

 

Amsterdam Fashion Week

Deze twee dragqueens ontmoette ik backstage. NB: ik sta dus gewoon rechtop, en kwam met mijn 1,61m tot hun navel!
FullSizeRender

Ik kan mezelf geen fashionata of hipster noemen. Begrijp me niet verkeerd, ik geef genoeg uit aan mode om een stijlicoon te kunnen zijn, maar vooralsnog creëer ik geen trends. Dus het wordt tijd dat ik een modefeestje bezoek om af te kijken hoe de profs het doen. De openingsshow van de Amsterdam Fashion week, 10 days downtown, leek me de uitgelezen party voor wat inspiratie. Bas Kosters was de host van de avond en een van zijn adapts Ester Haamke showde haar eclectische collectie (eclectisch=een vage, veelgebruikte term in kunst en cultuur, wat zoveel betekent als een bij elkaar geraapt zooitje)  die ze ‘Snake Preview’ noemde. Ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar mij sprak het niet zo aan. Misschien voor een off-day thuis op de bank, want het zit volgens mij wel lekker. Afijn, kijk zelf maar.

Ikzelf draag een jurk van Karen Millen, een van mijn lievelingsmerken. Mijn tas is van Longchamp, en mijn schoenen heb ik in Singapore gekocht zijn van een onbestemd merk en van plastic. Tip: Draag nooit plastic schoenen met blote voeten, want je krijgt meteen blaren! Maar gelukkig had ik handgemaakte leren ballerina’s bij me uit Italië. schoen

Mijn vriendin en vaste visagiste Carmen Zomers verzorgde de make-up van de modellen op de catwalk. Niet gek, toch? Of juist wel  gek, en maar  heel arti. Go Carmen.

 

Night Shoot!

hugo's

Een nacht op de set van ‘Hugo’s ‘ de nieuwe dramaserie die zich afspeelt  in een Amsterdamse volksbuurt. Daniel Boissevain speelt Hugo en ik ben zijn vrouw, Wendy. We draaien deze nacht de bruiloft van onze zoon Sjaak. Ik interview de band Chainsaw uit Purmerend over het voortbestaan van de heavy-metal. Onze cameravrouw Minke Faber legt ons het belang uit van de handheld camera  en het kleurenpallet. En tot slot vertelt de begenadigde acteur Haja Bruins over zijn hele oeuvre. Ja, ja, je maakt wat mee op zo’n filmset. Kijk zelf maar.

Puber-tips!

Mijn bijna-zestienjarige dochter en haar vriendinnen met tips aan ouders. En o ja, voor wie  nog denkt dat op hockeyloverz braaf wordt gehockeyd, hier hoor je de waarheid…

fee en ik

In de hoofdrollen, mijn BFF Frederike, met haar oudste dochter Yasmijn, die weer BFF’s is met mijn dochter Feline. En haar jongste dochter Vivienne, die weer BFF’s is met mijn Katelijne. Klinkt dat niet gezellig? Ja, dat is het ook. Hoewel, als ze die grotere kids gaan beweren dat je op je moeder lijkt (op oma dus) wordt de sfeer een stuk minder aangenaam. Dus dat kun je beter niet doen, meiden.  Maar dit is dan weer een tip van ouders aan  pubers.

Het is best een lang filmpje, maar de moeite van het uitkijken waard als je geïnteresseerd bent in  de psychologische interactie tussen ouder-kind. Of als je net als ik vind dat die meiden zo grappig zijn op deze leeftijd!

 

 

Dag Lieve Bea

‘Heb ik dat?!’ Dat waren de gevleugelde woorden van Riet Brouwer.
FullSizeRender

Vandaag hoorde ik dat Bea Meulman, mijn oud SamSam collega is overleden. Ik kan niet slapen en kijk  naar afleveringen van de comedy waarin Bea, Riet Brouwer speelde. Ze was een hele mooie, geduldige, maar vooral ook vakkundige actrice. Ze  speelde met evenveel gemak drama als comedy. Ze transformeerde in totaal verschillende  personages waarin ze  in niks meer leek op wie ze in het echte leven was. En wie was ze dan in het echt? Voor mij was ze de vrouw die het leven al gezien had, en wiens wijze uitspraken ik ter harte nam.  Ze zei ooit tegen me, toen ik Victor net kende: ‘hou je van die man, neem dan kinderen. Dat had ik ook moeten doen.’ Ze hield van lekker eten, goede wijn en diepgaande gesprekken.  Ik weet nog dat Anne-Mieke en ik onszelf hadden uitgenodigd voor een etentje bij Bea op de Gracht in Amsterdam, waar ze toen nog met haar partner woonde. Ze hadden samen een zevengangen-diner voor ons gemaakt. We moesten bijna naar huis rollen.

Ze was intelligent, belezen, en bovenal geïnteresseerd. Ze noemde zichzelf ironisch. ‘Word nooit cynisch,’ heeft ze me eens bezworen. ‘Cynisme gaat over  persoonlijke frustratie, terwijl ironie laat zien hoe ridicuul het leven is.’ Toch werd ze steeds bitterder. Door het werk dat zich minder aandiende, de liefde die haar had verlaten en de eenzaamheid. Geluk leek haar niet gegund. Misschien had ik er weinig aan had kunnen veranderen, maar toch spijt het me. Het spijt me dat deze bijzondere vrouw, deze virtuoze actrice, niet meer loftuigen heeft gekregen, dat ze met niet meer  liefde en gelijkgestemdheid werd omringt. Het spijt me lieve, Bea, dat jouw verhaal niet mooi eindigde. Je hebt zoveel mensen  laten lachen, en ze geraakt met je innemende spel.

Rust zacht.