• img_0567

De Trump aanhanger is een  domme witte man, die op het platteland woont en de hele dag rondrijdt in zijn pick-up truck, zo stelde ik me voor. Dat er ook hoogopgeleide mensen zijn die hopen dat Donald Trump president van de VS wordt, kon ik nauwelijks geloven. Maar die zijn er weldegelijk. Zo vond ik online de Log Cabin Replublicans. Een club homoseksuelen republikeinen die een debat-party hielden op woensdagavond. Daar wilde ik bij zijn…

 

Eerder die dag stond ik naar een hockeywedstrijd te kijken van Feline’s highschoolteam. Het was een uitwedstrijd en ik begaf me midden tussen de hysterisch schreeuwende ouders van de tegenstanders.  In de tweede helft ontdekte ik echter nog een supporter voor mijn dochters team, een vader van een van de meisjes. Ik voegde me bij hem en we raakten in gesprek over agressie langs de lijn, kinderen, cultuurverschillen en ambities. Toen de wedstrijd was afgelopen vroeg ik of hij naar het debat ging kijken. Hij zei dat hij geen zin meer had. ‘Ik heb het wel gezien.’  Waarop ik zei: ‘laat me raden, je bent republikein, maar wilt niet geassocieerd worden met Trump.’ Waarop hij moest lachen en zei: ‘Nee, ik werk voor Obama.’ Hij bleek de Chief of Staff te zijn van de president. De reactie die hij liet zien is er een die ik hier constant tegenkom. Mensen generen zich voor het niveau waar Trump de hele verkiezingsstrijd naar heeft weten te verlagen. Ze maken zich zorgen over de verharding en de polarisering van het land. Volgens mij is deze radicalisering een trend die  je op dit moment globaal ziet voltrekken. Ik vraag me af waarom. Hebben we het hoogste punt van beschaving bereikt en is het nu enkel bergafwaarts? Ik hoop zo dat de stem van de redelijkheid weer meer gehoor gaat krijgen, in plaats van het geluid van de relschoppers en de narcisten. Mensen die misschien in korte tijd grote veranderingen teweeg kunnen brengen, maar die komen nooit ten goede aan gelijkheid of vreedzaamheid.