Vlog Elle - Volg Elle

Slices of life

Category: Work (page 2 of 3)

Elly’s Choice

FullSizeRender

Hebben jullie de commercial al op tv gezien? Voor wie het nog niet weet: Elly’s Choice  is het eerste eBook abonnement van Nederland waarbij je elke maand 10 eBooks mag downloaden. Naast het basispakket van 5 eBooks maak je een keuze uit 1 van de 3 aanvullende pakketten van elk 5 eBooks. Deze pakketten zijn ingedeeld in 3 genres gericht op de mannelijke lezer, de vrouwelijke lezer en de literatuur liefhebber.

In een goed boek kan ik me volledig verliezen. Ik word erdoor geraakt, het inspireert me en verrijkt me. Daarom wil ik blijven lezen én blijven schrijven. Ik heb meegewerkt aan de commercial van Elly’s choice omdat ik ook het digitaal lezen wil stimuleren. Natuurlijk is een papieren boek fijn, maar het voordeel van een digitaal boek is dat je het altijd bij de hand hebt in je telefoon of Ipad, dat het geen ruimte inneemt in je tas of je kast, dat het vaak minder duur is, en er geen boom voor gekapt hoeft te worden.

Aan iedereen die wel eens boek illegaal download, wil ik het volgende kwijt: in elk boek zitten minstens 1000 werkuren, nog afgezien van het vele denkwerk, de research, het gevoel en de passie. Als we illegaal downloaden eigenen we ons een artistieke producten toe zonder dat de makers hiervoor worden beloond. Begrijp je dat je hiermee die makers direct treft? Het voelt misschien alsof het er toch al is, dus waarom mag je niet even snel een kopietje maken. Maar als je een nieuwe jeans koopt moet je daarvoor toch ook gewoon betalen, of niet soms?

Topvrouw van het Jaar 2015!

 

7cb86dbc6b0225c16874e0f0da7b7b37_400x400-1

And the winner is… kijk zelf maar! Ook om een indruk te krijgen van hoe zo’n feestje met Topvrouwen er nou eigenlijk uitziet.

 

 

 

Ik en Thomas, Thomas en ik

9789048827930_240@2x

Ik vind mezelf redelijk irritant in dit filmpje – veel te blij, alsof ik een echte Acda en de Munnik-fan ben (wat ik ook ben, of eigenlijk: was, want ze bestaan niet meer) – dus ik heb overwogen om de opname te weg te gooien. Maar Thomas en zijn meeslepende debuutroman verdienen deze aandacht, dus daar ga ik…

 

 

Writer’s block or writer’s boat?

 

sail

Sail Amsterdam 2015 is weer afgelopen. Ik was erbij samen met mijn collega’s van uitgeverij Ambo/Anthos. Even werd er niet geschreven maar gevaren. Toch hadden we  er best een laptop bij kunnen nemen, want bedwelmd door dieseldampen, gesandwiched door kleine en grote boten, en omringd door kleurrijke types, was er genoeg inspiratie te voor een dozijn romans en literaire thrillers.

 

 

Red Carpet

 

Met Simone van der Vlugt, Renee Mioch, Edwin Smulders, Susan Smit, Annelouise Verboon en Thekla Reuten. Ik loop meestal een week achter met mijn vlogs. Dat doen bijna alle vloggers en ik vind dat ook wel praktisch. Dus nu pas mijn vlog over de première van De Reünie, vorige week dinsdagavond.

Susan en ik

Hoe het leven op de rode loper is? Kort en krachtig. Je naam wordt gescandeerd door een dozijn fotografen en  je wordt geïnterviewd voor programma’s of zenders – van sommigen wist ik het bestaan niet eens. De fotografen ken ik inmiddels als mijn broekzak en ze zijn vaak erg aardig. Zij zijn immers niet degenen die teksten schrijven onder mijn foto’s als: ‘Die jurk kan echt niet!’, en ‘Had ze dat tien jaar geleden ook niet aan?’ Overigens, de meeste foto’s zie ik toch nooit meer terug. Daarna ga je naar binnen en zie je vooral collega’s en dat is gezellig. Maar dan klinkt het aanvangsbelletje en  draait het volledig om de film die gelanceerd wordt. Vakgenoten zijn vrij kritisch naar elkaar, dus de meeste premières zijn niet heel uitbundig. Maar uiteindelijk gaat het er natuurlijk om wat het publiek ervan vindt.

Wat ik goed vond aan de film: De plotwendingen, Daan Schuurmans als Olaf, de afwisseling heden en verleden, de fysieke beelden op het strand, de beklemmende sfeer, en het eindshot.

Ik lees: mijn naam is Nadra!

IMG_5418De meeste mensen hebben in de vakantie tijd om in elk geval één boek te lezen. Laat het dat van mij zijn. Niet alleen omdat ik het zelf heb geschreven en iedereen die het gelezen heeft er lyrisch over is, maar vooral omdat ik vind dat dit waargebeurde verhaal niet verloren mag gaan. Het Nederlands-Indische meisje Bertha Hertogh veroorzaakte bijna een burgeroorlog in Maleisië. In Azië is ze een heldin, een martelaarster, maar wij  in Nederland-  waar ze uiteindelijk naar verbannen werd – kennen haar niet. Ik koos ervoor het op te tekenen omdat de thematiek van dit verhaal – de strijd tussen twee geloven – ons ook vandaag de dag steeds meer angst inboezemt.  Alleen als we leren van het verleden kunnen we uiteindelijk een meer menselijke samenleving creëren. En verder is het natuurlijk ook gewoon een heel emotioneel en spannend boek om te lezen. Speciaal voor jullie lees ik de eerste acht pagina’s voor. Bij voorbaat mijn excuses als ik de woorden in het Bahasa niet helemaal goed uitspreek.

 

In 1942 wordt op Java een vijfjarig katholiek meisje geadopteerd door een Maleisische vrouw omdat haar moeder niet voor haar kan zorgen. Bertha, die wordt omgedoopt tot Nadra, leeft vanaf dat moment volgens de moslimtradities. Acht jaar later wordt ze echter opgeëist door haar biologische ouders, die dan in Nederland wonen.

Er ontstaat een juridisch getouwtrek om het inmiddels dertienjarige kind. Het conflict loopt zo hoog op dat het een internationale kwestie wordt, en uitmondt in hevige onlusten waarbij meer dan tweehonderd gewonden en negentien doden vallen. Wat is er gebeurd met het meisje dat het middelpunt werd van een religieuze strijd? Hoe verging het Nadra toen zij ongewild moest terugkeren naar Nederland? Wat gebeurde er met de prille liefde die opbloeide tussen haar en een lotgenoot? Voor kunnen we het hele verhaal lezen.

Hieronder de link naar ECI

mijn-naam-is-nadra-elle-van-rijn-9789047203773

 

Night Shoot!

hugo's

Een nacht op de set van ‘Hugo’s ‘ de nieuwe dramaserie die zich afspeelt  in een Amsterdamse volksbuurt. Daniel Boissevain speelt Hugo en ik ben zijn vrouw, Wendy. We draaien deze nacht de bruiloft van onze zoon Sjaak. Ik interview de band Chainsaw uit Purmerend over het voortbestaan van de heavy-metal. Onze cameravrouw Minke Faber legt ons het belang uit van de handheld camera  en het kleurenpallet. En tot slot vertelt de begenadigde acteur Haja Bruins over zijn hele oeuvre. Ja, ja, je maakt wat mee op zo’n filmset. Kijk zelf maar.

Dag Lieve Bea

‘Heb ik dat?!’ Dat waren de gevleugelde woorden van Riet Brouwer.
FullSizeRender

Vandaag hoorde ik dat Bea Meulman, mijn oud SamSam collega is overleden. Ik kan niet slapen en kijk  naar afleveringen van de comedy waarin Bea, Riet Brouwer speelde. Ze was een hele mooie, geduldige, maar vooral ook vakkundige actrice. Ze  speelde met evenveel gemak drama als comedy. Ze transformeerde in totaal verschillende  personages waarin ze  in niks meer leek op wie ze in het echte leven was. En wie was ze dan in het echt? Voor mij was ze de vrouw die het leven al gezien had, en wiens wijze uitspraken ik ter harte nam.  Ze zei ooit tegen me, toen ik Victor net kende: ‘hou je van die man, neem dan kinderen. Dat had ik ook moeten doen.’ Ze hield van lekker eten, goede wijn en diepgaande gesprekken.  Ik weet nog dat Anne-Mieke en ik onszelf hadden uitgenodigd voor een etentje bij Bea op de Gracht in Amsterdam, waar ze toen nog met haar partner woonde. Ze hadden samen een zevengangen-diner voor ons gemaakt. We moesten bijna naar huis rollen.

Ze was intelligent, belezen, en bovenal geïnteresseerd. Ze noemde zichzelf ironisch. ‘Word nooit cynisch,’ heeft ze me eens bezworen. ‘Cynisme gaat over  persoonlijke frustratie, terwijl ironie laat zien hoe ridicuul het leven is.’ Toch werd ze steeds bitterder. Door het werk dat zich minder aandiende, de liefde die haar had verlaten en de eenzaamheid. Geluk leek haar niet gegund. Misschien had ik er weinig aan had kunnen veranderen, maar toch spijt het me. Het spijt me dat deze bijzondere vrouw, deze virtuoze actrice, niet meer loftuigen heeft gekregen, dat ze met niet meer  liefde en gelijkgestemdheid werd omringt. Het spijt me lieve, Bea, dat jouw verhaal niet mooi eindigde. Je hebt zoveel mensen  laten lachen, en ze geraakt met je innemende spel.

Rust zacht.

Oma Nel 1922-2015

Mijn moeder samen met mijn oma.

FullSizeRender

 

 

Zaterdagmorgen, om kwart voor acht, is mijn lieve oma  heel rustig gestorven. Geboren in 1922 en achttien jaar oud toen de oorlog uitbrak.  Ze had verkering met  Jo Geenen,  die bij zijn grootouders opgroeide in een plattelandskroegje. De Duitsers staken het cafe in brand en stichtten er een legerplaats. Ze legden er landingsbanen aan en bouwden er een aantal hangars.  Dit zou later Vliegbasis Volkel worden.  Mijn opa en oma trouwden en al snel – of eigenlijk moesten ze al snel trouwen, want mijn oma was zwanger – van anticonceptie hadden ze in die tijd nog niet gehoord. Na de geboorte van hun eerste dochter kreeg mijn oma nauwelijks de gelegenheid om bij te komen, want er diende zich alweer een kind aan. Hoogzwanger was ze, toen de geallieerden de Duitse luchthaven bombardeerden. Jo en zij woonden net naast het slagveld met hun prille gezinnetje. De angst die mijn oma toen heeft moeten doorstaan, voor het leven van haar dochtertje en het nog ongeboren kind in haar buik, zouden haar haar leven lang achtervolgen.  Ze werd er overbezorgde moeder door, altijd alert voor plotseling gevaar dat zich kon aandienen. Gelukkig kwam ook haar tweede kind, gezond ter wereld, en na de oorlog kreeg mij oma nog tien kinderen. Twee overleden er vlak na de geboorte, maar in totaal zette ze tien gezonde kinderen op de wereld.  Hoe meer kinderen hoe meer zorgen, was mijn oma’s lijfspreuk.  Als het met negen van haar tien kinderen goed ging en met eentje ging het minder, kon ze niet slapen uit  ongerustheid.  

Als kleinkind had ik een heel ander beeld van mijn oma. Ze kneep stevig in mijn wangen als ik elke dag van en naar school langs haar huis kwam. Ze maakte grapjes die ik niet altijd begreep en er lagen altijd worstebroodjes in de diepvries voor onverwacht bezoek.  Ze had een enorme boezem en ik zei tegen mijn moeder, ik wil later die van jou, niet die van oma. Ik kreeg die van mijn oma.

Eenmaal zelf volwassen vond ik mijn oma de grappigste oma van de wereld. Ik snapte inmiddels haar cynische humor en haar droge commentaar. Ik weet nog de eerste keer dat ik haar spontaan een knuffel gaf- een gewoonte uit het Westen die ze in Brabant erg overdreven vonden. Toch liet ze zich door mij omhelzen. En vanaf dat moment was dat ons ritueel geworden. De laatste paar jaar zag ik haar wat minder door mijn eigen drukke gezinsleven en door de afstand. Gelukkig had ze door haar enorme grote kinderschare, met wel bijna honderd kleinkinderen en achterkleinkinderen, genoeg roering om zich heen. Ik zie haar nog zitten, met de krulspelden in haar haar, altijd een mooie gekleurde blouse aan, boezem vooruit, en knikkend met haar hoofd, dat veel meer wist over het leven, dan wij konden vermoeden.

Misschien heeft ze het 93 jaar weten te rekken, tot ze zeker wist dat al haar kinderen het aankonden. Lieve oma, je hoeft je geen zorgen meer te maken, alles is goed. 

XXXX

 

Nieuwe Dramaserie

 

FullSizeRender

 

Ik had nog maar net tegen mijn agency gezegd dat ik wel weer wat meer zou willen spelen. Een week later werd ik gevraagd voor, ‘Hugo’s’ een nieuwe drama serie, die gaat over de Amsterdamse criminele wereld. Daniel Boissevain speelt de hoofdrol en ik ben zijn vrouw. Daarnaast spelen er vooral heel veel jongeren mee, die ons meenemen in de hedendaagse jungle die ‘de stad’ heet.

Dit is een initiatief filmmaker Brigit Hillenius, zij maakte oa de succesvolle film ‘Bolletjesblues’. Hoewel dit nog maar de pilotaflevering is van ‘Hugo’s’ ligt er al een geweldige storyline klaar voor twee hele spannende seizoenen!

 

 

 

Older posts Newer posts